De relativiteit der dingen

Zondag 6 augustus, Bran, Roemenië

De hittegolf “Lucifer” heeft heel Zuid-en Oost-Europa nog steeds in zijn greep. De laatste dagen hebben we op een rustig tempo doorgereisd tot hier in Transsylvanië. Onderweg ook kennisgemaakt met minder leuke dingen van het Vanlife zoals vreselijk vuile parkings of kasten waarvan de slotjes het begeven op de slechte wegen. Kleine dingen die toch een impact hebben op je humeur.

Met het kasteel van Dracula, of toch de toeristische equivalent, op de achtergrond genieten we nu van het leven op de camping. Waar, als we in West Europa op een camperplaats staan, onze camper tot de kleintjes behoort, is deze hier een hypermodern, groot, luxueus geval. Tussen enkele aftandse campers staan in hoofdzaak kleine tentjes van gezinnen uit de industriesteden in Roemenië die hier een weekendje komen genieten. Alles, of toch veel, is dan ook goed voor deze mensen. Een schaduwplek is de grote luxe. Het gaat er allemaal gemoedelijk aan toe, bbq’tjes aan, vuurtjes aan, joelende kids en blaffende honden, maar geen gekanker over lawaai, geen satellietontvangst, te druk,…

Is het omdat wij in West-Europa teveel van het goede hebben dat wij steeds moeilijk moeten doen over kleine dingen? Of is het omdat wij niets meer over hebben om van te genieten? Soms eens buiten je comfortzone komen helpt enorm om de dingen weer te relativeren en leren te genieten van wat je hebt en wat er is.