Ieder zijn “oplossing”

15 maart.  We hebben een entourage van fijne mensen waarmee we kunnen samenwerken voor bepaalde projecten. Met onze Van maken we dan ook graag van de gelegenheid gebruik om ter plaatse af te spreken en eens wat bij te babbelen. Zo ook afgelopen donderdag.

Op de parking ons geïnstalleerd, het regenweer trotserend om de hond uit te laten, nog even de raampjes open om te luchten (smelly dog, smelly camper…)… en daar komt hij dan aangereden met 1 van zijn 5 fietsen, deze keer de bakfiets. Multifunctioneel, lekker gemakkelijk door de stad de dochter beschermd onder de regenkap straks wanneer hij ze gaat ophalen van school, de inkoopjes erin opgeborgen, en met een lekkere fles opgediept stapt hij de camper in; “geen wagen nodig dus!” luidde het. De andere fietsen vullen aan in functie van de noden. Motorfiets voor het verdere werk, plooifiets om mee te nemen op de trein, gewone fiets om wat wendbaarder door de Gentse straten te karren of samen met de dochter op haar fietsje (fiets nr 5) naar het park te gaan. Later op de middag nemen we afscheid. Een laatste zwaai als hij de camper passeert en daar fietst hij in de regen dan weer weg, naar zijn lieve dochter die klaarstaat aan de schoolpoort om in de veiligheid van het bakje vooraan mee naar huis te mogen rijden. Vermoedelijk zit er in dat zakje inkoopjes alvast wel iets lekkers voor onderweg. Ieder zijn “oplossing” dus om te kunnen doen wat we echt belangrijk vinden en daar elke dag weer voor te gaan (te fietsen in dit geval).

Zo stil.

26 februari, Hamme. Het is nog steeds stilletjes op de camperplaatsen. Vanlife in de winter en zeker in België is dan ook geen ding dat je puur voor het plezier doet denk ik; regen, donker, regen, donker,… en dan eindelijk na 8 weken donkergrijs, zon maar koud!

Als je puur Vanlife doet voor het gegeven op zich, dan zou ik ook niet echt hier blijven rondhangen maar richting zuiderse oorden trekken. Maar in ons geval bedienen we nog steeds graag onze klanten hier in België en staan we dus wel steeds ergens op een verlaten of toch zeer rustige camperplaats in ons grijze landje. Voordeel is natuurlijk dat er steeds plek is. “Zo stil.” verder lezen

1 jaar ‘VanLife’

Op 11 januari 2017 stapten Erna en ik in onze camper voor de eerste trip. 100 dagen later werd het ons permanent huis en 366 dagen later stapten we weer uit.

Het is een heel speciaal gevoel, we hebben er echt van genoten en zijn er ook helemaal verliefd op geworden. Samen 26500 km getoerd, prachtige zaken gezien, de krant radio en tv gehaald, leuke mensen ontmoet en super genoten van de vrienden waar we in de tuin mochten verblijven. Maar vanaf nu begint het leven zoals we al eind 2016 hadden uitgetekend; genieten van het reizen en de vrienden en werken vanuit de camper. Met daarnaast een ‘hotel’ om te relaxen. Maar er komen zeker nog VanLife verhaaltjes bij.

Uitzending gemist?

25 september, Antwerpen.

18:20 Het is redelijk druk op de camperplaats en er lopen nog steeds campers binnen. Van degene die zich al geïnstalleerd hebben zijn er al veel gordijntjes dicht, de schotels omhoog en het flikkerkastje met alle broodnodige informatie staat aan. Enkele zitten nog gezellig buiten met hun diner of een glaasje. 1 campertje valt wel op, genesteld tussen 2 grotere broers; met een satelliet schotel op de neus ipv op het dak.

“Uitzending gemist?” verder lezen

In de krant!

“MET ONS HUIS OP WIELEN OMZEILEN WE ELKE FILE”

Limburgs koppel ruilt woning in voor camper

Het Belang van Limburg.

HASSELT / HALEN –Het uurtje filerijden op de E313 richting Antwerpen van maandagochtend was slechts een voorproefje van wat u vanaf 1 september op de baan staat te wachten: ellenlange ochtend- en avondfiles. Geen zin om de komende tien maanden weer dagelijks staan aan te schuiven? Doe dan zoals Erna en David, die hun huis in Halen een half jaar geleden inruilden voor een uit de kluiten gewassen camper.

“In de krant!” verder lezen