1 jaar ‘VanLife’

Op 11 januari 2017 stapten Erna en ik in onze camper voor de eerste trip. 100 dagen later werd het ons permanent huis en 366 dagen later stapten we weer uit.

Het is een heel speciaal gevoel, we hebben er echt van genoten en zijn er ook helemaal verliefd op geworden. Samen 26500 km getoerd, prachtige zaken gezien, de krant radio en tv gehaald, leuke mensen ontmoet en super genoten van de vrienden waar we in de tuin mochten verblijven. Maar vanaf nu begint het leven zoals we al eind 2016 hadden uitgetekend; genieten van het reizen en de vrienden en werken vanuit de camper. Met daarnaast een ‘hotel’ om te relaxen. Maar er komen zeker nog VanLife verhaaltjes bij.

Uitzending gemist?

25 september, Antwerpen.

18:20 Het is redelijk druk op de camperplaats en er lopen nog steeds campers binnen. Van degene die zich al geïnstalleerd hebben zijn er al veel gordijntjes dicht, de schotels omhoog en het flikkerkastje met alle broodnodige informatie staat aan. Enkele zitten nog gezellig buiten met hun diner of een glaasje. 1 campertje valt wel op, genesteld tussen 2 grotere broers; met een satelliet schotel op de neus ipv op het dak.

“Uitzending gemist?” verder lezen

In de krant!

“MET ONS HUIS OP WIELEN OMZEILEN WE ELKE FILE”

Limburgs koppel ruilt woning in voor camper

Het Belang van Limburg.

HASSELT / HALEN –Het uurtje filerijden op de E313 richting Antwerpen van maandagochtend was slechts een voorproefje van wat u vanaf 1 september op de baan staat te wachten: ellenlange ochtend- en avondfiles. Geen zin om de komende tien maanden weer dagelijks staan aan te schuiven? Doe dan zoals Erna en David, die hun huis in Halen een half jaar geleden inruilden voor een uit de kluiten gewassen camper.

“In de krant!” verder lezen

“Buurman! Sateejtje?”

27 augustus, Zeewolde, Nederland.

We staan op het prachtige landgoed de Wielewaal, waar rust en ruimte in de natuur vooraan staan.

De lokale buren-feest-zang groep heeft vanmiddag op de camping een feestje gepland met bbq, muziek en zang uiteraard. De stemming zit er snel in terwijl de Nederlandstalige meezingers elkaar opvolgen. Tegen het einde van het feestje staat de ‘hoofdman’, of hoe noem je zo iemand, te roepen: “Buurman!, Sateejtje?” Een gebaar dat we niet afslaan natuurlijk.

Wij zijn al gezegend met een groep vrienden en familie die goed voor ons zorgen als we met de Van een deel van hun tuin komen innemen, en dan ook onderweg af en toe een “sateejtje” mogen meepikken is natuurlijk een leuk extraatje op het goed gevoel. MeTime in verbondenheid!

Queen of the park

16 augustus, Roemenië

De dagprijs op een camping wordt vaak berekend per persoon. Sommige campings hebben een extra toeslag op een hond (ons Zina). Een kat (ons Rosie)? “Mmm, daar hebben we geen tarief voor, ha, omdat we dat nog niet hebben voorgehad”. Ons Rosie wandelt vervolgens parmantig over het grasveld, onderzoekt wat er interessant is in de buurt en vooral wie de voorgangers waren. Ze test telkens weer de limieten van haar kattenharnas; in haar geval versie 1.3 (de grote uitdaging blijft om de Houdini kunsten van een kat letterlijk te beteugelen). Dit leidt vaak tot heel wat ontwarren van ingewikkelde knopen rond stoelpoten en autowielen en de nodige hilariteit alsook onrust wanneer ze rustig de camper terug binnenwandelt zonder harnas… Een wandelingetje aan de leiband vindt ze helemaal geweldig en leidt tot het nodige bekijks. Vandaag was ze zelfs de ster in een plaatselijke fotoshoot van een duo kampeerders en kwam een andere campergenote later op de avond vragen of ze haar even mocht komen strelen hetgeen ze zich liet welgevallen. Ons Rosie haar dag kon niet meer stuk….

Dog meets Donkey

Veliko Tarnovo, Bulgarije.

Loslopende dieren zijn heel gewoon in Bulgarije. Je rijdt een dorp binnen en ziet langs de kant van de weg een ezel, een paard, een koe of enkele kalfjes die staan te grazen. Als je komt langswandelen met je hond is het helemaal niet vreemd dat de kalfjes je even volgen, om dan weer gewoon verder te gaan met hetgeen ze bezig waren. Een loslopende ezel op de camping ligt dus in dezelfde lijn. Alleen was deze wel iets nieuwsgieriger, hij vond onze appeltjes wel helemaal de max, liet zich welwillend aaien en was vervolgens ook wel geïnteresseerd in onze beestenboel; het was wederzijds…